Nowy numer telefonu


Pani Profesor Maria Rutkowska-Kupran była osobą bardzo rozpoznawalną w Kętrzynie. Społeczność naszego miasta znała Panią Marię jako długoletnią nauczycielkę I Liceum Ogólnokształcącego im. W. Kętrzyńskiego oraz jako niestrudzoną społeczniczkę po przyjściu na zasłużoną emeryturę. Pani profesor do naszej szkoły, wtedy Szkoły Jedenastoletniej w Kętrzynie, przyszła we wrześniu 1958 r. Od początku pracy ucząc języka rosyjskiego, pełniła również inne obowiązki: kierownika internatu, później zastępcy, a wreszcie prezesa ogniska ZHP. Absolwenci „starego ogólniaka” zapamiętali Panią Profesor jako zawsze bardzo dobre przygotowaną do prowadzonych zajęć, zdyscyplinowaną i systematyczną w pracy. Stosowała metody, które rozbudzały zainteresowania uczniów: wiersze, piosenki w języku rosyjskim, wykorzystywała albumy z malarstwem rosyjskich malarzy, plansze do nauczania gramatyki wykonane przez siebie z pomocą uczniów i nauczycieli prac ręcznych. Prowadziła szkolne koło TPPR, w ramach którego nasza szkoła nawiązała kontakty z miastem Sowietsk i podjęła współpracę ze szkołą nr 10 w Sowietsku, a później ze szkołą nr 12 w Kaliningradzie. Warto przypomnieć również, że dzięki pani Marii nasze liceum współpracowało z Uniwersytetem w Kaliningradzie. Wielu naszych absolwentów wspomina wyjazdy z Panią Profesor do ZSRR "Pociągiem Przyjaźni". Ciężka praca Pani Marii zaowocowała licznymi sukcesami jej podopiecznych na maturach, konkursach, w tym na Olimpiadach Języka Rosyjskiego. Z nostalgią dawni uczniowie wspominają organizowane również przez Panią Marię wycieczki, wyjazdy na wykopki i inne czyny społeczne. Po przepracowaniu ponad 30 lat w naszej szkole w 1990 roku odeszła na emeryturę, utrzymując ciągle kontakt ze „starym ogólniakiem” i pojawiając się na szkolnych uroczystościach, spotkaniach z ciekawymi ludźmi w naszej auli, czy w końcu na jubileuszach szkoły.
Mimo przyjścia na emeryturę Pani Rutkowska-Kupran prowadziła ożywioną działalność społeczną. Dużo pisała do lokalnej prasy, była autorką i współautorką kilku publikacji, aktywnie pracowała w lokalnych organizacjach. Była członkiem Komitetu Osiedlowego, członkiem Ligi Kobiet, sekretarzem Towarzystwa Miłośników Kętrzyna, sekretarzem sekcji Emerytów i Rencistów ZHP, sekretarzem Krajowego Stowarzyszenia Brasławian, sekretarzem Katolickiego Stowarzyszenia Civitas Christiana Oddział w Kętrzynie, prezesem Towarzystwa Miłośników Wilna i Ziemi Wileńskiej Oddział w Kętrzynie. Była wielokrotnie odznaczana, między innymi: Medalem Zasłużony dla Miasta Kętrzyna im. Wojciecha Kętrzyńskiego, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem "Za zasługi dla oświaty województwa olsztyńskiego", Odznaką „Zasłużonym dla Warmii i Mazur”, Złotą Odznaką ZHP, Medalem Pamiątkowym „100-lecia ZUP”, a także Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Pani Maria Rutkowska-Kupran odeszła w wieku 93 lat. W ostatniej drodze towarzyszył jej szkolny sztandar, delegacja obecnej Rady Pedagogicznej, emeryci, rodzina, władze miasta oraz liczni absolwenci i przyjaciele.
Cześć jej pamięci!
- Szczegóły
- Nadrzędna kategoria: Aktualności
- Odsłony: 800

foto: Bartosz Bućko
- Szczegóły
- Nadrzędna kategoria: Aktualności
- Odsłony: 751

- Szczegóły
- Nadrzędna kategoria: Aktualności
- Odsłony: 649

źródło: https://oketrzynie.wordpress.com/
W tym tygodniu całą społeczność I Liceum Ogólnokształcącego im. Wojciecha Kętrzyńskiego w Kętrzynie zasmuciła informacja o śmierci Pani Profesor Alicji Tuńskiej. Pani Alicja była najstarszą żyjącą nauczycielką naszej szkoły. Urodziła się w roku 1924 i zabrakło 13 miesięcy do jej setnych urodzin. Jej młodość przypadła na okres międzywojenny, a wejście w dorosłość na czas II wojny (o jej losach można posłuchać w internecie – https://naszehistorie.pl/a46-alicja-tunska). W „starym ogólniaku” pracowała w latach 1958 – 1971. Uczyła języka rosyjskiego, przez chwilę pełniła również obowiązki dyrektora szkoły. Była uwielbiana przez swoich wychowanków, którzy zapamiętali ją jako wymagającą, ale bardzo sprawiedliwą i dobrą nauczycielkę. Zawsze elegancka, cechująca się wspaniałymi manierami, kochała swoich podopiecznych. Do naszej szkoły Pani Profesor przybyła z Pasłęka, a po opuszczeniu Kętrzyna przez wiele lat mieszkając w Olsztynie, uczyła w tamtejszym I Liceum Ogólnokształcącym. Pani Alicja była tłumaczem przysięgłym języka rosyjskiego, aktywnym członkiem ZNP, ławnikiem sądowym. Chociaż los związał ją z naszą szkoła tylko przez 13 lat, nigdy o „starym ogólniaku” i jego uczniach nie zapomniała. Odwiedzała nas z okazji każdego jubileuszu, szczególnie gorąco witana przez dawnych absolwentów. Chętnie uczestniczyła w zjazdach swoich wychowanków, mimo upływu lat zawsze pamiętając ich imiona i interesując się ich losami. Do końca życia pozostawała niezwykle aktywna, jeszcze w zeszłym roku spotkaliśmy ją podczas wizyty w Teatrze Jaracza w Olsztynie. Gorąco liczyliśmy na jej odwiedziny, podczas zbliżającego się jubileuszu – 80 lecia szkoły w 2025 roku. Pan Bóg chciał jednak inaczej.
W sobotę w Olsztynie w ostatniej drodze ziemskiej Pani Profesor towarzyszyła delegacja naszej Rady Pedagogicznej oraz liczni jej „kętrzyńscy” wychowankowie. Alicja Tuńska spoczęła na cmentarzu na ulicy Poprzecznej w Olsztynie.
Cześć jej pamięci!
- Szczegóły
- Nadrzędna kategoria: Aktualności
- Odsłony: 710
.jpg)
Drodzy Maturzyści,
Pewnie dziś z perspektywy czterech lat możecie śmiało powiedzieć: „I nie żal nic i żal tak wiele.”
Wiele jest sentencji, złotych myśli, które mogą pełnić rolę przewodnika po dróżkach, drogach i bezdrożach życia i choć nie wolno robić fałszywych kroków, to iść trzeba. Lecz nie wystarczy tylko iść, ale iść we właściwym kierunku, nawet pod prąd. Patrząc wstecz na zadeptane ścieżki, na pewno dostrzeżecie, że zamykając pewien etap w swoim życiu i zaczynając nowy, zostawiacie część siebie tutaj, w tej szkole.
„Świat jest teatrem, aktorami ludzie, którzy kolejno wchodzą i znikają, każdy aktor niejedną gra rolę”.
Dzisiaj ostatnie uczniowskie wejście na scenę. Teatr Niezwykły pod nazwą I Liceum Ogólnokształcące im. Wojciecha Kętrzyńskiego w Kętrzynie pragnie uhonorować swoich aktorów, którzy grali role uczniów w szkole przez cztery lata. Jak w każdym teatrze, jak w każdej sztuce były role główne, pierwszoplanowe, drugoplanowe, ale były też epizody. Co więcej, role grane tu, każdy z Was wybierał sam. Każdy z Was miał możliwość wcielić się w wiele ról, a każda z nich, mam nadzieję, pozostanie w Waszej pamięci. Drodzy Uczniowie, za chwilę Absolwenci. To właśnie dziś - teraz w przeciągu tych kilkunastu minut kończy się najpiękniejszy spektakl Waszego życia. Niezależnie od tego, co o nim myślicie, będziecie do niego wracać myślami przez całe dorosłe życie. W tej chwili chciałabym podziękować za wszystko, czego się przy Was nauczyłam. Bo nie jest tak, że tylko uczniowie uczą się w szkole. Nie jest tak, że nauczyciele uczą tylko uczniów. Uczą się również sami, poprzez doświadczenie Waszych sukcesów.
Pragnę podziękować Waszym nauczycielom, wychowawcom za wszystko, co Wam zaoferowali w przeciągu tych kilku lat spędzonych w szkole. Ukłon kieruję w stronę rodziców, którzy Was wspierali i motywowali do pracy nad sobą.
Od dziś każdy z osobna, nie oglądając się na innych, staje przed koniecznością wytyczenia sobie celów dorosłości. Jestem przekonana, że jesteście przygotowani do tego, by samodzielnie swoja przyszłość kreować. Uzyskane w szkole umiejętności pozwolą Wam pomyślnie zrealizować plany i marzenia. Nadszedł czas rozstania. Nie pierwszy i nie ostatni w Waszym życiu. Teraz zabierzecie ze sobą cały bagaż doświadczeń i wspomnień i wyruszycie w dalszą drogę.
- Szczegóły
- Nadrzędna kategoria: Aktualności
- Odsłony: 1033
Strona 37 z 142








