Szybki dostęp
Nowy numer telefonu
Wyruszając w drogę do Krakowa, mieliśmy przed sobą długi dzień podróży pociągiem. Choć początek wycieczki mógł się wydawać nużący, to każdy z nas znalazł sposób na umilenie czasu spędzonego w przedziale. Niektórzy rozmawiali, podczas gdy inni korzystali z okazji aby zdrzemnąć się. Po 8 godzinach dotarliśmy do Krakowa, gdzie po podróży tramwajem zakwaterowaliśmy się w hotelu, aby przygotować się do zwiedzania następnego dnia.
Drugiego dnia wycieczki wyruszyliśmy do jednej z najbardziej rozpoznawalnych części Krakowa: miejsca koronacji i spoczynku królów — Wawel. Dzięki pani przewodnik mogliśmy zobaczyć wnętrze Katedry Wawelskiej, dotknąć (ponoć spełnia to marzenia!) dzwon Zygmunt (nie Zygmunta) oraz wejść do wawelskich krypt. Zobaczyliśmy również krużganki Zamku Królewskiego. Następnie przeszliśmy szlakiem wzdłuż Starego Miasta i po obejrzeniu Sukiennic, Wieży Ratuszowej, pomnika Adama Mickiewicza, Bazyliki Mariackiej, odsłuchaniu hejnału i podejściu pod Barbakan, zakończyliśmy zwiedzanie. Ile ludzi tyle opinii, lecz w tym przypadku można śmiało powiedzieć, że przeważającą opinią było wielkie "wow!". Cały ranek i dobrą część południa spędziliśmy ciesząc oczy wspaniałymi zabytkami i mimo obolałych nóżek, większość z nas była zachwycona. Po przerwie na obiad, nastrojowo spędzonej na Rynku Głównym, następnym punktem naszej wycieczki było Muzeum Fotografii "MuFo”. Dzięki pracownikowi muzeum mogliśmy zwiedzając nauczyć się, jak wyglądała historia fotografii - oglądaliśmy pierwsze aparaty, zdjęcia. Dowiedzieliśmy się jak powstawały, jak ich technologia sprytnie rozwijała się przez lata. Mogliśmy obejrzeć prace wybranych artystów i zachwycić oczy fotografią artystyczną. Wszystko to, z wiszącym nad nami pytaniem wystawy (tym samym wystawy też nazwą), na które każdy odpowiedzieć może sam - "Co robi zdjęcie?". Edukacyjnie, pięknie, bardzo angażująco i interaktywnie, wystawa spodobała się nie tylko miłośnikom fotografii. Po pełnym dniu wrażeń, wracając do naszego zakwaterowania, zahaczyliśmy o każdemu znanego Wawelskiego Smoka, malowniczo górującego wieczorem nad Wisłą.
Dzień trzeci wycieczki zaczął się od spotkania z panią Katarzyną, która miała nas oprowadzić po Kazimierzu. Nasz spacer rozpoczął się od odwiedzenia Bazyliki św. Michała Archanioła i św. Stanisława Biskupa i Męczennika, czyli kompleksu sakralnego, nazywanej również ,,Skałką’’. W miejscu tym znajduje się także Sadzawka św. Stanisława, z którą związana jest legenda o św. Stanisławie, który miał być tu zamordowany i do niej wrzucony. Potem skierowaliśmy się w stronę Placu Wolnica, a następnie poszliśmy dalej, aby zobaczyć Starą Synagogę, która jest najstarszą zachowaną synagogą w Polsce. Dowiedzieliśmy się o tradycjach, życiu i historii Żydów mieszkających w Kazimierzu, jak i poza nim. Przeszliśmy także obok Synagogi Remu, która jest drugim najstarszym domem modlitwy w Krakowie oraz jedną z dwóch czynnych synagog w mieście. Kolejną atrakcją znajdującą się obok Synagogi był stary cmentarz żydowski - najstarszy cmentarz żydowski w Krakowie i jeden z najstarszych w Europie. Ostatnią atrakcją Kazimierza była Synagoga Izaaka Jakubowicza, przez wiele lat uchodząca jako najokazalsza i najbogatsza synagoga w mieście. Po zwiedzaniu Kazimierza nadszedł czas na część kulturalną - Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK, gdzie spędziliśmy około 2 godziny. Podzieliliśmy się na grupy, a następnie braliśmy udział w lekcjach muzealnych, podczas których mieliśmy szansę interpretować i oceniać prace artystów według własnego pomysłu. Po zakończeniu zwiedzania pełni wrażeń wróciliśmy do hostelu.
Czwarty dzień rozpoczął się od spaceru do krakowskiej dzielnicy Podgórze. Najpierw wspieliśmy się na górujący nad tą dzielnicą Kopiec Kraka, z którego rozpościera się wspaniała panorama całego Krakowa. Na Kopcu nasza pani przewodnik opowiedziała nam o najstarszym osadnictwie na obszarze przyszłej stolicy Polski. Następnie ruszyliśmy zwiedzać samo Podgórze. Wysłuchaliśmy historii tego miejsca, które najpierw było odrębnym miastem, by dopiero na początku XX wieku stać się częścią Krakowa. To właśnie na Podgórzu (jego mieszkańcem był Roman Polański) w czasie II wojny światowej Niemcy utworzyli getto. Chodząc po tej dzielnicy wielu z nas miało przed oczami sceny z filmu „Lista Schindlera”, który był tu kręcony przez Stevena Spielberga. Wieczorem, czwartego dnia wycieczki udaliśmy się do Starego Teatru na spektakl pt. ,,Kwadrat"w reżyserii Ewy Kaim. W spektaklu pokazana jest historia dwóch przyjaciół skazanych na siebie w mentalnej klatce kwadratu, próbujących utrzymać relacje poprzez wspólne wspomnienia i znane schematy. Na samym początku ciężko było zrozumieć sens tego co się dzieje, ale z czasem wszystko połączyło się w jedną całość. To chyba najbardziej nam się w nim podobało, że sens spektaklu nie był oczywisty i każdy mógł mieć własną interpretację tego, co właśnie ogląda. Po pokazie mieliśmy również szansę spotkać się na rozmowie z aktorami i reżyserką wydarzenia. Przedstawienie nas bardzo poruszyło, długo o nim nie zapomnimy i zdecydowanie zostawi ono ślad w naszym postrzeganiu otaczającego świata i prawd o nim.
Pełni wrażeń z całej wycieczki, piątego dnia udaliśmy się w drogę powrotną do Kętrzyna. Na koniec dziękujemy panom Jarosławowi i Andrzejowi za zorganizowanie wyjazdu i opiekę nad nami.
Klasa II AE
- Szczegóły
- Odsłony: 686
.jpg)
Drodzy Maturzyści,
Pewnie dziś z perspektywy czterech lat możecie śmiało powiedzieć: „I nie żal nic i żal tak wiele.”
Wiele jest sentencji, złotych myśli, które mogą pełnić rolę przewodnika po dróżkach, drogach i bezdrożach życia i choć nie wolno robić fałszywych kroków, to iść trzeba. Lecz nie wystarczy tylko iść, ale iść we właściwym kierunku, nawet pod prąd. Patrząc wstecz na zadeptane ścieżki, na pewno dostrzeżecie, że zamykając pewien etap w swoim życiu i zaczynając nowy, zostawiacie część siebie tutaj, w tej szkole.
„Świat jest teatrem, aktorami ludzie, którzy kolejno wchodzą i znikają, każdy aktor niejedną gra rolę”.
Dzisiaj ostatnie uczniowskie wejście na scenę. Teatr Niezwykły pod nazwą I Liceum Ogólnokształcące im. Wojciecha Kętrzyńskiego w Kętrzynie pragnie uhonorować swoich aktorów, którzy grali role uczniów w szkole przez cztery lata. Jak w każdym teatrze, jak w każdej sztuce były role główne, pierwszoplanowe, drugoplanowe, ale były też epizody. Co więcej, role grane tu, każdy z Was wybierał sam. Każdy z Was miał możliwość wcielić się w wiele ról, a każda z nich, mam nadzieję, pozostanie w Waszej pamięci. Drodzy Uczniowie, za chwilę Absolwenci. To właśnie dziś - teraz w przeciągu tych kilkunastu minut kończy się najpiękniejszy spektakl Waszego życia. Niezależnie od tego, co o nim myślicie, będziecie do niego wracać myślami przez całe dorosłe życie. W tej chwili chciałabym podziękować za wszystko, czego się przy Was nauczyłam. Bo nie jest tak, że tylko uczniowie uczą się w szkole. Nie jest tak, że nauczyciele uczą tylko uczniów. Uczą się również sami, poprzez doświadczenie Waszych sukcesów.
Pragnę podziękować Waszym nauczycielom, wychowawcom za wszystko, co Wam zaoferowali w przeciągu tych kilku lat spędzonych w szkole. Ukłon kieruję w stronę rodziców, którzy Was wspierali i motywowali do pracy nad sobą.
Od dziś każdy z osobna, nie oglądając się na innych, staje przed koniecznością wytyczenia sobie celów dorosłości. Jestem przekonana, że jesteście przygotowani do tego, by samodzielnie swoja przyszłość kreować. Uzyskane w szkole umiejętności pozwolą Wam pomyślnie zrealizować plany i marzenia. Nadszedł czas rozstania. Nie pierwszy i nie ostatni w Waszym życiu. Teraz zabierzecie ze sobą cały bagaż doświadczeń i wspomnień i wyruszycie w dalszą drogę.
- Szczegóły
- Odsłony: 1038
W tym roku szkolnym mury naszej szkoły opuściła młodzież z klas:
Klasa 4a - wychowawca p. Małgorzata Niedźwiecka
Klasa 4bd - wychowawca p. Roberta Puczela
Klasa 4c - wychowawca p. Sylwii Grocheckiej
Klasa 4d - wychowawca p. Małgorzaty Fiedorowicz
Z przyjemnością przekazujemy informacje o wynikach i sukcesach naszych maturzystów.
Średnia ocen wszystkich klas wynosi 4,61
Klasa - 4a 4,89 | Klasa - 4bd 4,62 | Klasa - 4c 4,5 | Klasa - 4d 4,43
Ukończyli szkołę ze średnią 6,0 : Kiewlak Filip (4a) , Salyk Kalina (4a).
Uczniowie ze 100% frekwencją: Filip Kiewlak (4a), Szymon Pupel (4bd), Paulina Pierzchanowska (4d), Karol Skórka (4d).
W bieżącym roku szkolnym 45 (46%), uczniów uzyskało śrenią 4,75 i powyżej, w tym 30 uczniów ze średnią 5,0 i więcej. Wszyscy uczniowie ukończyli „stary ogólniak”.
Absolwenci I LO, którzy ukończyli szkołę z wyróżnieniem:
Klasa 4a - Kiewlak Filip , Salyk Kalina , Koprowski Dominik , Mączyński Gabriel , Nowak Amelia , Wiśniewski Jan , Sugier Maciej, Nowacki Radosław , Szachniewicz Patryk , Białek Mateusz , Draganik Aleksandra , Kowalewski Michał , Wiszniewska Julia , Zahor Maciej, Smolińska Natalia.
Klasa 4bd - Prusaczyk Aleksandra , Zapadka Jakub , Ożga Agata , Pupel Szymon , Bura Aleksandra , Jakubiec Adam , Trapik Magdalena , Baran Oliwia , Kowalczyk Małgorzata , Kułak Kornelia , Tomczak Wiktoria.
Klasa 4c - Oryńczak Zuzanna , Prusisz Shanon , Gąsiewska Hanna , Marciniak Julia , Krakowiak Aleksandra , Kozioł Bartosz , Uss Aleksandra.
Klasa 4d - Śmierzyńska Karolina , Skórka Karol , Piechrzanowska Paulina , Kromplewska Łucja , Koczergo Joanna , Kurek Antonina Anna , Migus Natalia , Zborowska Julia , Błażewicz Magdalena , Niska Nikola , Nowosad Amelia , Iwanowska Karolina.
OSIĄGNIĘCIA MATURZYSTÓW 2022/2023
Aleksandra PRUSACZYK 4bd
finalistka etapu centralnego XLIX Olimpiady Historycznej
opiekun: Małgorzata Niedźwiecka
Bartosz KOZIOŁ 4c
finalista etapu centralnego VIII Olimpiady Wiedzy Historycznej
opiekun: Małgorzata Niedźwiecka
Zuzanna ORYŃCZAK 4c
finalistka etapu okręgowego VIII Olimpiady Wiedzy Historycznej
opiekun: Małgorzata Niedźwiecka
Kaliny SAŁYK 4a
finalistka XIV Ogólnopolskiego Konkursu Matematycznego Wojskowej Akademii Technicznej
opiekun: Joanna Hryniewicka - Bućko
Filip KIEWLAK 4a
finalista XIV Ogólnopolskiego Konkursu Matematycznego Wojskowej Akademii Technicznej
opiekun: Joanna Hryniewicka - Bućko
2 miejsce w VIII Powiatowym Konkursie Ortograficznym o „Złote Pióro Starosty”
Opiekun: Oliwia Piotrowicz
Karol SKÓRKA 4d
3 miejsce w VIII Powiatowym Konkursie Ortograficznym o „Złote Pióro Starosty”
opiekun: Anna Wachnik
Gratulujemy Wam wspaniałych wyników w nauce, życząc powodzenia na maturze i indeksów na wymarzonych uczelniach ! Pamiętajcie o Nas!
Dyrekcja i Nauczyciele I LO
- Szczegóły
- Odsłony: 942
W lutym 2016 roku na korytarzu naszej szkoły pojawiło się ogłoszenie o dziwnej treści. „Zapraszamy na wyjazd do Teatru Jaracza. Spektakl pt. „W małym dworku”. Zapisy u p. Jarosław Olejnika, sala 21” (w tym czasie tam właśnie była sala informatyczna).
Przez pierwszy tydzień cisza, nikt nie był zainteresowany. Zaczęły się rozmowy na „infie”; namawianie i przekonywanie. Z czasem lista zaczęła się zapełniać. Na 2 dni przed pierwszym wyjazdem, ten rezygnuje, ten zachorował, a ten zapomniał kasy. Sytuacja robi się nerwowa, ale ostatecznie pierwszy autokar z uczniami starego ogólniaka rusza w podróż w nieznane. A co to będzie? A o czym? A długie to? Odpowiedź jest jedna – wszystkiego dowiecie się na miejscu.
I tak 50-ciu młodych gniewnych siada na krzesełkach sceny „U Sewruka”. Jest komfortowo, bo zajęliśmy cała widownię. Pierwszy dzwonek, rozmowy. Drugi dzwonek, temu dzwoni telefon, temu (nie jednemu z resztą) upadł metalowy numerek z szatni. Trzeci dzwonek, nerwowe uśmiechy, światło gaśnie i w tym właśnie momencie rozpoczęła się wspaniała przygoda, która trwa do dziś. Przygoda, którą zarażają się kolejne roczniki naszych uczniów. Przygoda, która nazywa się TEATR!
Mamy 2023 rok. Przeżyliśmy pandemię (straszny czas, w którym nawet do teatru nie można było jeździć), zlikwidowali gimnazja. Nawet pojawił się w szkole pierwszy rocznik tego nowego - starego tworu. Młodzież miała być inna, i jest inna. Nie zmieniło się tylko jedno. Nie zmieniła się chęć by brać udział w tej przygodzie, która wciąż trwa.
17 marca świętowaliśmy nasz 50 wyjazd do Teatru. Dziękuję za najlepszą niespodziankę jaka mnie kiedykolwiek spotkała (Wy wiecie za co). W ciągu tych lat Teatr pokazał nam, że życie ma wiele odcieni. Że sztuka, mimo że czasami trudna, jest piękna. Że obcowanie ze sztuką zmienia, kształtuje i uzależnia. Pokochaliśmy Teatr, aktorów, pracowników i wyjazdy. W tym czasie zmieniło się jedno: Teraz po 3 dniach od wywieszenia plakatu jest problem z miejscami, a nasza miłość do – Teatru Jaracza w Olsztynie – rozkwita!
I tu przyszedł czas na podziękowania. Dziękuje Wam, Teatromaniacy za to że jesteście; że z uśmiechami na twarzach zaraz po lekcjach wsiadacie w autobus; że przeżywacie, komentujecie i chcecie więcej; że nieprzerwanie wierzycie moim zapewnieniom, że warto, że będzie fajnie. Dziękuję p. Jarkowi, p. Dominice i p. Eli za towarzystwo (innym nauczycielom również).
Dziękuję Teatrowi, że nas przyjęliście; że w ciągu tego czasu poczuliśmy się w murach Teatru jak u siebie; że nauczyliście nas słuchać oglądać, myśleć i czuć; że czujemy się tam wyjątkowi i że za każdym razem gracie dla nas! Dziękuje za spotkania, rozmowy, warsztaty. Dziękuję za to, że jesteście!
Dzisiaj mieliśmy po raz trzeci zaszczyt wręczyć nagrody dla najlepszych (naszym zdaniem) aktorów 2022 roku. Nie ocenialiśmy, a docenialiśmy. Różnica głosów była niewielka. Zebraliśmy ponad 250 głosów i każdy z nich był oddany z serca. Głosowaliśmy nie na rolę czy postać, ale na Was – aktorów. Cudownych, wspaniałych i niepowtarzalnych ludzi, którzy są dla nas bardzo ważni. Dla nas wszyscy jesteście zwycięzcami. Gratulujemy p. Marzenie Bergman i p. Kamilowi Rodkowi, którzy w tym roku otrzymali nasze skromne wyróżnienie. Pozostałym aktorom bardzo dziękujemy i zapewniam Was, drodzy aktorzy, że skradliście cząstkę serca każdego młodego (i nie tylko młodego) człowieka, który chociaż raz był w Teatrze.
Mam nadzieję, że nasza wspólna przygoda będzie trwała dalej, i że dzięki Wam kolejne pokolenia młodych ludzi będą stawały się lepszymi wersjami siebie. Dziękuję wszystkim uczniom, którzy motywują mnie do organizowania wyjazdów do Teatru - bez Was nie miałoby to sensu!
- Szczegóły
- Odsłony: 689
„Na początku bardzo stresowałam się tym projektem” – mówi Karolina. „Przez głowę wciąż przebiegały myśli: Czy damy sobie radę? Jak będą wygadały pierwsze rozmowy? Czy poradzimy sobie z komunikacją? Wszystkie wątpliwości rozwiały się jednak z pierwszym: ,,Good morning”. Otwartość, ciepło i zaciekawienie, jakie mogliśmy odczuć od pierwszego wejścia naszych gości, pokazało mi, że nie mam czym się martwić. Wcześniej nie miałam okazji rozmawiać w języku angielskim przez tak długi czas, więc bałam się, że sobie nie poradzę. Bezpieczna atmosfera, jaką stworzyli uczestnicy, dodała mi odwagi i motywacji do porozumiewania się właśnie w tym języku!”
A Iza dodaje: „Erasmusowa przygoda była dla mnie niesamowitym doświadczeniem. Mogłam zobaczyć nasze miasto, naszą szkołę oczami ludzi, którzy byli tu po raz pierwszy. Dowiedziałam się wielu nowych rzeczy i dostałam wiele wskazówek, które na pewno wykorzystam w przyszłości. Była to świetna okazja do wykorzystania angielskiego w praktyce - zupełnie inaczej niż na lekcjach”.
Julka: „Projekt, w którym miałam szansę uczestniczyć, był pełen wrażeń. Poznałam wiele cudownych młodych ludzi, z którymi miło spędziłam czas. Dzięki temu dowiedziałam się trochę kulturze, jaka panuje w Turcji i o wartościach, jakie są dla Turków ważne, zobaczyłam, jak wygląda życie innych i miałam szanse zawrzeć nowe znajomości. Nigdy nie zapomnę o wspólnie spędzonym czasie i czuję się szczęśliwa, mając okazję uczestniczyć w takim wydarzeniu”.
Antek: „Ogromnie się cieszę z tego projektu. Spotkanie z uczniami z Turcji było o wiele bardziej ekscytujące niż się spodziewałem, pełne wrażeń, uczuć i przeżyć. Sam poczułem się jak na wakacjach i przebywanie w znanych miejscach było znowu niezwykłe. Poznałem też kilka wspaniałych osób ze szkoły, dziękuję za wszystko!
Monika: „Szkoda, że to już koniec. To była przygoda warta zapamiętania. Na początku nie wiedziałam jacy są. Okazali się bardzo sympatycznymi ludźmi. Podczas ich pobytu była dobra zabawa, myślę, że dość dobrze się dogadywaliśmy. Cieszę się, że wzięłam udział w projekcie i poznałam ich. Mam nadzieję, że kiedyś się jeszcze z nimi spotkam”.
Co daje udział w takich projektach? Niewątpliwie wiedzę, doświadczenie, umiejętność prezentacji i komunikowania się. Jest jednak coś, co wydaje się być najcenniejsze: to jest możliwość przebywania z drugim człowiekiem i przyjaźń na całe życie.
„Już podczas pierwszej zabawy uświadomiłam sobie, jak niepotrzebne były wszystkie wahania i stres – dodaje Karolina. „Szybko znaleźliśmy wspólny język i okazało się, że pomimo dzielących nas setek kilometrów mamy wiele wspólnego! Już wiedziałam, że ciężko będzie nam się pożegnać pod koniec tygodnia. Staliśmy się dla siebie nie tyko przyjaciółmi, ale także braćmi i siostrami. Wspólny tydzień minął mi na tyle szybko, że wstając w piątek rano nie byłam świadoma, że to już koniec. Ostanie uściski i rozmowy były niesamowicie wzruszające. Przywiązaliśmy się do siebie tak bardzo, że nie wytrzymaliśmy długo bez kontaktu. Już kilka godzin po zakończeniu projektu zaczęliśmy rozmawiać za pośrednictwem mediów społecznościowych! Nie sądziłam, że można aż tak tęsknić za osobami, z którymi spędziło się tylko pięć dni. Nie wyobrażam sobie nie utrzymywać dalszego kontaktu z moimi nowymi przyjaciółmi. Wspólne zdjęcia i wspomnienia będą umilać nam rozłąkę. Już obiecaliśmy sobie, że następne spotkanie będzie miało miejsce w Adanie! Tego nam życzę :)”
Celem projektu jest podnoszenie jakości nauczania i uczenia się młodzieży szkół średnich poprzez tzw. „job shadowing”, tj. udział w aktywnościach, zajęciach dodatkowych i lekcjach. Projekt finansowany jest ze środków Unii Europejskiej w ramach programu Erasmus+.
W projekcie uczestniczyli: Monika Pycko 1a1, Antoni Jowsa 1a2, Julita Wiśniewska 1f1, Aleksandra Sochacka 1f1, Izabela Zborowska 1f2, Maja Karanowska 2ae, Wiktor Kocisz 2ae, Kacper Szymański 2ae, Julia Chomontowska 2d, Natalia Deszczyńska 2d, Izabela Ławrywianiec 2d, Karolina Lisowska 2d, Joanna Skakuj 2d, Ksawery Kalinowski – Wanago 3c, , Zuzanna Zabost 3d1, Aleksandra Komor 3d2 i Julia Mazur 3d2.
Ogromne podziękowania dla: rodziców uczestników (za wszystkie ciasta, ciasteczka, pierogi, przekąski, sałatki), nauczycieli i dyrekcji (za otwartość i życzliwość) i P. Magdaleny Donat z Pracowni Magdekor.pl za kreatywny czas, Jednak największe podziękowania należą się Wam, drodzy Uczestnicy! Jesteśmy z E Was dumne!!!
Monika Karanowska, Ewa Tabaka
- Szczegóły
- Odsłony: 636
Strona 102 z 491